|
UN D'BADO'
Sa me fè parlè del Port
ste còr mio el batt fort fort,
parchè a sò ned e a sò vnud
sò
in tel centre de Badò,
propri d'front ma l'Angiulena,
clia ch'guariva dal mel d'schena.
A parlè del temp indria
a i ho tanta nostalgia
d'quand a i era un ragazèn
sa un cul d'pèn e le palèn,
gi' in tla Foia a tò la luzza
fe el bagn nud e giughè a puzza;
pò a gudemmi più che mèi
sa sunemmi i campanèi
di palazz dla steda gsanda
propi quella dla filanda.
Benchè a i era un ragazèn
a m'arcord de chel camèn,
a m'arcord de cla sirena
e dcle don, cum le curiva
sia le mastre che l'sutir
t'un lavor da to el respir;
tra chi bocc e le falopp
el guadagn an era tropp.
Prò ogni giorne, i dispre e i pèri
le diceva el sù roserì
e poch prèma d'lascè gi'
le cantèva el litanì.
Quante temp è ormei passèd!
Tutt el mond l'è adess gambièd,
fra le tant innovazion
ogg le donn le i ha i calzon:
quel che pro l'è anca più blen:
i om i porta i urechièn.
Dicì sò se me a i ho tort
sa digh che sol el Port
l'è sempre el Port;
e se un i l'ha in tel còr
i l'avrà fin'a ch'el mòr.
Emilio Calcinelli |